Sevdik biz...
Üç-beş sevdalının gözyaşıydık
Lise defterlerinde,
Her mısraya
Anılarımızı yazdık,
Unutmuştuk okumayı
Nefesimiz
Kuma yazılmış meğer
Anladık...

Çok efkar dağıttık
Kafiye dönemlerimizde
Çok sigara yaktık,
Oysa
Yolumuz çizilmişti aslında
Çok geç anladık.

Attığımız her adım
İçimize yaptığımız yolculuktu
Sevdiğimiz her şarkı
Melodisine kandığımız ufkumuzdu,
Sustuk bir zaman sonra
Terk etti bizi kelimelerimiz
Yalnız kaldık sonbaharda
Ve sevdiğimiz her mevsim
Canımızı yakan ateşimizdi aslında.

Çok mevsim geçti o günlerden bu yana
Çok yaprak sarardı
Çok ağaç kurudu,
Yanan her sevdanın üstüne
Sadece kendi külleri savruldu.

Rüzgar aldı götürdü içimdekileri
Güneşten daha çok yaktı gözyaşım tenimi,
Bir gün
Bir gün unutulacak belki her şey
Küllerimiz savrulacak yerden yere,
Biz o günlerin hayaliyle
Bir o günlerin hatırı var diye
Yaşayacağız...

Sebepsizliğin
Çocuksu ellerinde.

 

 

Şahin YENİLMEZ